Uważność · Esej

Październik i czas dla siebie

Uważność · Esej

Październik i czas dla siebie

„Zapiszę się, jak zrobi się trochę spokojniej”. Esej o sprawach, które odkładamy najłatwiej, o trosce mniej fotogenicznej niż koc i świeca – i o tym, co widać, kiedy idziemy wolniej.

„Zapiszę się, jak zrobi się trochę spokojniej”.

To zdanie potrafi przeprowadzić nas przez kilka pór roku. Najpierw trzeba zamknąć sprawy przed wakacjami, później wrócić z urlopu, ogarnąć wrzesień. W październiku zaczyna się końcówka roku, więc znowu coś jest pilniejsze. Termin badania nadal nieustalony, za to w kalendarzu przybywa spotkań, których przecież nie można przełożyć.

Swoje sprawy przekładamy jakoś łatwiej.

Kasztany na chodniku

Aż któregoś dnia wychodzimy rano z domu i okazuje się, że na chodniku leżą kasztany. Kiedy zdążyły spaść? Jeszcze niedawno było lato. Przez chwilę robi się nam żal, że znowu tyle rzeczy wydarzyło się obok, kiedy my próbowałyśmy ze wszystkim zdążyć.

Październik ma w sobie coś, co pomaga to zauważyć. Chłodne powietrze, przez które mocniej wtulamy się w szalik. Światło wpadające do kuchni pod innym kątem. Liście przyniesione do mieszkania na podeszwach butów. Wystarczy wyjść po pieczywo, żeby zobaczyć, że coś się zmieniło. I może przy okazji zapytać siebie, jak nam się właściwie ostatnio żyje.

Bez automatycznego „dobrze, tylko dużo pracy”.

Czy mamy kiedy usiąść do posiłku? Czy budzimy się choć trochę wypoczęte? Kiedy ostatnio zrobiłyśmy coś, na co naprawdę miałyśmy ochotę? I co od miesięcy wraca do nas wieczorem z cichym przypomnieniem: tym też trzeba się zająć?

Często bardzo dobrze wiemy, co to jest. Wizyta, którą miałyśmy umówić jeszcze wiosną. Kontrola u dentysty. Rozmowa o czymś, co nas martwi. Potrzeba, żeby przez jeden wieczór nikt już niczego od nas nie chciał.

Troska mniej fotogeniczna

Dbaniu o siebie nadano ostatnio wyjątkowo ładną oprawę. Widać ją na zdjęciach: miękki koc, ceramika, książka, świeca. Lubię takie wieczory. Chciałabym jednak, żeby obok nich zmieściła się też troska mniej fotogeniczna. Telefon do przychodni w przerwie między spotkaniami. Sprawdzenie daty ostatniego badania. Poproszenie kogoś o pomoc, żeby dało się spokojnie pójść na wizytę.

Warto zacząć od ustalenia z lekarzem, jakie badania profilaktyczne są odpowiednie przy naszym wieku, stanie zdrowia i historii rodzinnej. Terminy i zakres badań nie są jednakowe dla wszystkich. Można też sprawdzić dostępne programy NFZ i warunki udziału. Taka rozmowa pozwala zamienić ogólne „powinnam się przebadać” w konkretny plan.

Samo umówienie wizyty bywa trudne. Czasem brakuje pieniędzy albo dogodnego terminu. Czasem boimy się wyniku. Bywa też, że po całym dniu organizowania życia zwyczajnie nie mamy siły na kolejną sprawę. Dlatego nie chcę dokładać tu zdania „wystarczy o siebie zadbać”. Za tym „wystarczy” może stać sporo wysiłku. Może pierwszy krok to poprosić bliską osobę, żeby usiadła obok, kiedy zadzwonimy. Albo wpisać w kalendarz kwadrans na znalezienie placówki.

Chciałabym, żebyśmy własnych terminów nie oddawały tak łatwo. Żeby wizyta u lekarza miała w kalendarzu podobną wagę jak zebranie.

Żeby czas przeznaczony na siebie nie był zawsze pierwszym, z którego rezygnujemy, gdy komuś wypadnie coś pilnego.

Nie dokładać tam, gdzie pełno

Ze zwalnianiem jest podobnie. Nie każda z nas może skrócić dzień pracy, odwołać obowiązki czy wyjechać na tydzień do lasu. Czasem możemy jednak przestać dokładać coś tam, gdzie już jest pełno. Zostawić część porządków na inny dzień. Powiedzieć, że w ten weekend nie przyjedziemy. Umówić się w domu, kto dziś zajmie się kolacją, i rzeczywiście oddać tę sprawę.

Odzyskany czas może zostać pusty. Nie trzeba od razu wiedzieć, jak go dobrze wykorzystać.

Między parkingiem a piekarnią

Można wyjść na spacer i zobaczyć, co dzieje się na własnej ulicy. Zatrzymać się przy drzewie, które codziennie mijamy w drodze na przystanek. Popatrzeć na wronę obracającą coś w dziobie. Jesienią łatwiej dostrzec, jak wiele kolorów mieści się w jednym liściu. Kiedy idziemy wolniej, mamy szansę przyjrzeć mu się dłużej niż przez sekundę.

Przyroda w mieście rzadko zatrzymuje nas z takim rozmachem jak wakacyjny krajobraz. Czeka gdzieś między parkingiem a piekarnią. Nad rzeką, do której od tygodni jest nam nie po drodze. Za oknem autobusu. Październikowe światło pada także na nasze zwyczajne życie. Szkoda byłoby zobaczyć je dopiero na cudzych zdjęciach.

Nie wiem, czy da się po prostu postanowić, że od jutra będziemy żyć wolniej. Wiem za to, że można dzisiaj zrezygnować z jednej rzeczy, która nie jest konieczna. Zarezerwować termin wizyty. Usiąść na chwilę, choć pranie nadal czeka. Sprawdzić, czego nam brakuje, zanim automatycznie zajmiemy się potrzebami wszystkich dookoła.

Może właśnie taki warto mieć plan na październik: potraktować poważnie jedną własną sprawę, która zbyt długo czekała.

A potem wyjść zobaczyć, co zmieniło się na drzewach.

Tekst ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Zakres i terminy badań profilaktycznych warto ustalić z lekarzem.

Źródła

  1. NFZ, Profilaktyka na NFZ – informacje o programach profilaktycznych i warunkach udziału. NFZ ↗

Chcesz zacząć od małego kroku

Pobierz bezpłatny materiał „7 dni Wolniej”

Pobierz za darmo →